NACER É CONXUNTURAL, MORRER NON DEBE SELO


O Senado de Arxentina aprobou unha Lei de Morte Digna (preferiría chamala Voluntaria) que garante o dereito @s enferm@s terminais a rexeitar tratamentos ou reanimacións para prolongar a vida.
As leis, ben sabemos, non sempre se cumpren, e o que é peor, non se demandan. Por iso, mentres non exista unha Lei de Eutanasia racional, cómpre facer un testamento vital, por se nos coincide perder o sentidiño á beira de persoas irracionais que non o demanden.

Non sen remorsos pero o por fin unha denuncia consegue o efecto desexado 

O concurso cancelado

Comunicado de MNG, ao que nos sumamos FIGA, contra a elección da Raíña das Festas 2012 do Concello de Sarria, concurso que degrada e volve a utilizar o corpo da muller como obxecto de consumo.

Unha vila en festas, con todos os ingredientes populares; entre eles, o maior anacronismo que se mantén: a ridícula elección dunha raíña das festas e as súas damas de honra.

A pesar de que nos últimos anos o discurso de xénero empezou se inserir nas políticas públicas, resulta interesante preguntarse como estas modificacións contribuíron a superar as relacións historicamente asimétricas entre homes e mulleres. Constatamos que a pesar de existe maior presenza feminina nos espazos públicos de poder, as políticas oficiais moitas veces limitan o discurso das mulleres a programas e proxectos relacionados coa violencia doméstica e a maternidade, aprazando a necesidade de superar realmente a discriminación de xénero.

Doutra banda, é un feito que existe unha fenda entre o discurso e a práctica institucional pois moitas veces a construción de políticas de xénero atópase con resistencias e prácticas culturais discriminatorias. Desde esta realidade é posible entender como a oficialidade segue promovendo espazos como as eleccións de raíñas, onde a muller é concibida como obxecto decorativo, onde o seu corpo está suxeito á valoración e goce da mirada masculina.

Nunha sociedade na que presuntamente se avanza na igualdade de xénero, mantense practicamente intacto o espírito e a estética dun espectáculo que fai pasear, mide e vota o corpo da muller. Nun concurso de beleza o fundamental é o corpo humano, concretamente o corpo da muller, ao que se lle pon un prezo e se comercializa, que é o que sempre fixeron os homes, comercializar con todo aquilo que non poden controlar. Proxéctase así a idea da muller como un obxecto, un marco mental que evidentemente non está só vinculado a este tipo de concursos senón que provén dunha cultura na que se ensina a buscar a propia estima na imaxe. Nestes concursos preséntase a beleza como un medio para ascender socialmente no que se trata de explotar o capital corporal nunha sociedade que despreza o mérito e a preparación. As bases deste tipo de concursos redundan na idea de muller-obxecto, obxecto de desexo.

Nos últimos anos decaeu o interese neste tipo de eleccións da man do avance da igualdade, pero non desapareceu e nalgúns casos como o que nos ocupa «recupérase»... Todo concurso, dinnos, persegue un fin e rexeitan que se poida falar de sexismo. O que se valora, argumentan, é a «beleza», unha beleza diferente á das modelos «ás que se lles esixe unhas tallas moito máis pequenas, con máis curvas»; neste caso é a estética do «pobo». Para rebater as acusacións de machismo, sinálase que tamén hai certames masculinos pero o debate sobre o home obxecto e a exhibición de músculo ten ingredientes moi diferentes que merecería unha análise aparte.

Pero o asunto consiste en que estes torneos non só reproducen as inequidades de xénero, senón que tamén contribúen a manter asimetrías doutra natureza, inseridas nun patrón de poder global fortemente inseridos nos imaxinarios sociais. Estes reinados ademáis de recrear un ideal de beleza feminina buscan reafirmar os valores morais dominantes. Por exemplo, unha raíña nunca poderá aprobar publicamente o aborto, o ateísmo, a conveniencia do divorcio, declararse lesbiana ou afirmar os dereitos sexuais das mulleres... Os certames de beleza , utilizan á muller para afianzar un modelo de poder ou para propor un retorno a certos valores tradicionais inamovibles; fixan no tempo os roles e as funcións que deben ser asumidos polas mulleres.

Por isto solicitamos a suspensión do certame para a elección da Raíña das Festas 2012, por considerar que este anacrónico concurso constitúe unha exaltación do máis rancio machismo e atenta contra a dignidade das mulleres. Consideramos intolerable que desde unha institución pública, como o Concello de Sarria, e cos impostos de cidadáns e cidadás se sosteña unha actividade que nin achega nada ás festas nin foi nunca tradición. Solicitamos así mesmo que o Concello se comprometa a suprimir para sempre do calendario de actividades festivas este tipo de eventos nos que non se mostra respecto ás mulleres. Os tempos da muller floreiro hai tempo que pasaron á historia. Gustaríanos, por iso, que as concelleiras, adherisen á nosa petición e demostrasen así aos seus compañeiros que elas tampouco son mulleres floreiro, nin obxectos decorativos no salón de plenos do Concello de Sarria. Elas non deberían tolerar ser comparsas dun espectáculo tan pouco edificante, con independencia do xénero ou das preferencias políticas.

Mulheres Nacionalistas Galegas

Que vergonza de país:

Curso de prostituta profesional na Comunitat Valenciana

A prostitución é unha violación dos dereitos humanos e polo tanto inasumible nun estado democrático civilizado. Non existe a prostitución libremente elixida. A prostitución é unha  manifestación extrema, real e simbólica da violencia de xénero. Mentres exista a posibilidade de mercar o corpo dunha muller ou de calquera ser humano, seguiremos nun estadío de barbarie.  

DSK

A chegada do redundante violador, consentido e absolto polo Xusticia, DSK, exdirector do FMI, á festa de aniversario do deputado socialista francés Julien Dray, provocou unha espantada. A socialista Ségolène Royal, abandonou o lugar, así como persoas da equipa de Hollande. A pregunta é: foi invitado por alguén ou se presentou alí co descaro que o caracteriza?

Hoxe sabemos que a camareira do hotel yanqui que fixo a denuncia, volve abrir o caso, esta vez por vía particular, xa que a xustiza oficial prevaricou, dada a figura do violador. Cando se presentou na festa socialista de París, DSK xa sabía que estaba novamente procesado. Unha chulería máis do nefasto individuo. Se chegasen a condenalo, amigas, facemos unha festa!

MXQ  

LETANÍA DIALÉCTICA

DA CONFERENCIA EPISCOPAL

O re mus.........

Loado sexas Útero: Alma mater, berce do Espírito.

Per sécula seculorum.

-Das que queren gobernar os seus úteros.

Libéranos Domine!

Loado sexas Útero: Copón feminino, albergue do ser.

Per sécula seculorum.

- Das que frustran os seus embarazos

Libéranos Domine!

Loado sexas Útero: Pazo divino, trono rexio do feto.

Per sécula seculorum

- Das que estragan o óvulo con sangue menstrual.

Libéranos Domine!

Loado sexas Útero: Lar de fetos tarados que irán ao ceo.

Per sécula seculorum

- Das que se fan probas para coñecer a saúde do embrión.

Liberanos Domine!

Loado sexas Útero: Gruta sublime. Deposito do principio activo masculino.

Per sécula seculorum

- D@s que poñen condóns nas mangueiras de inseminar.

Liberanos Domine!

Loado sexas Pene: Órgano viril que cuspe no Útero a sagrada semente.

Per sécula seculorum

- Das lesbianas que realizan sexo contra natura.

Liberanos Domine!

Loado sexas Pene: Símbolo patriarcal armado para ordenar a familia.

Per sécula seculorun

- Das que queren liberarse do poder do pene dominante

Á Fogueira!! Á Morte

Loado sexa o pene familiar, económico, estatal que mantén a orde mundial per sécula seculorum!!

AAAAMEEN

http://www.publico.es/espana/431154/sanidad-estudia-retirar-el-aborto-de-la-cartera-basica-de-servicios

¿Es el consenso deseable o tiránico?

¿Es el consenso deseable o tiránico?  

Dar valor a la oposición y cultivar la diferencia de opinión o de visión es esencial para evitar la tiranía, sea familiar, social, política o económica.  La familia en la que sólo cuenta la opinión y los deseos de uno es una familia tiránica. Y los sistemas políticos que funcionan sin oposición son también tiránicos.

Nova publicación de Teresa Barro no seu "Viento de marzo"

"Borrascas en familia"

Ás veces, sucede que o pasotismo lexislativo resulta menos pernicioso que o hiperactivismo lexislativo.
Cando se reformou a Lei de aborto, no goberno Zapatero, moitas feministas levábanse as mans á cabeza porque sabían que non deixaría de ser unha triste reforma da Lei do 85 do goberno González e que aínda quedaría un percorrido longo ata a meta do feminismo do "aborto libre e gratuíto". Que mellor non meneala.
A historia confirma os reparos das feministas e xa temos polémica servida co xusticieiro Gallardón, que recollendo con pinzas a terminoloxía feminista, percebe que as mulleres embarazadas (como todas) sufrimos violencia estructural. Aplícase o conto e a depilar a lei de aborto que, moi probablemente quedará como a do 85, con reservas. 
Que entramos nunha borrasca en familia (dicía a meteoróloga Pemán) de conservadurismo xa o notamos polas leis desenvoltas pola Xunta desde o 2010. Curiosamente, algunhas como a da lei de apoio á muller embarazada, teñen como coartada un epígrafe da Lei de Igualdade do ano 2004. Leamos todo o artigo...

Por Mónica Bar

O FEMINISMO ISLÁMICO NON EXISTE

A arxelina Wassyla Tamzali é partidaria de chamar as cousas polo seu nome. En «El burka como excusa» (Saga editorial) Tamzali aconsella aos dirixentes que aborden o problema máis aló da conxuntura política. Veterán loitadora polos dereitos das mulleres, indígnalle ver como o anterior Goberno español freou a prohibición "dese sudario" porque identificaba la iniciativa coa dereita. ler toda a entrevista en Mujeres en red.

O ODIO RACISTA REXORDE REGULARMENTE

María Xosé Queizán

Un profesor e tres estudantes dun colexio xudeu en Toulouse foron abatidos a tiros. A repulsa lémbrame a que me provocou un caso de nazismo, daquela en Rusia, hai 19 anos.

RUSIA: FINAIS DE 1993

Cando a bicha cavernícola rebenta

vomita unha palabra como lei

xudeus

costume de matanza

xudeus

albo de odio e temor perpetuo

a estilo persa, exipcio, romano, nazi

persecución

coa cruz cristiá ou a media lúa do islám.

Xudeus

ricos avaros ruíns lúcidos

inventores e asasinos de deus

opresores perseguidos

profetas impíos.

Habitantes do exilio eterno son

Xesús, Kafka, Marx, Einstein, Chomsky.

Donos da ciencia, da economía, da palabra

do pensamento e a imaxinación.

Non poden dominar o odio que producen

escapar da pauliña

do dedo erguido, fascio acusador.

Nada poden contra o temor que inspiran

e a admiración.

Nas estepas nevadas xa soa o corno da cacería.

Levantan a veda

holocausto

inmortal agonía dos eternos exiliados.

Resucita o vampiro cavernoso

fascista trás dunha fascinación

para abatela.

De Fóra de min, Espiral Maior, 1994. Ed.Xerais 2004

É preciso comentar que hai un racismo que non é ocasional e aparece cada certo tempo como o antisemitismo, senón que é permanente e global. Trátase do odio ás mulleres que produce vítimas a cotío, un feminicidio odioso e permanente que causa milleiros de mortas cada ano pero non merece a atención nin a consideración dos outros crimes racistas.

MXQ

Campaña por unha linguaxe non sexista

Guía de linguaxe non sexista. PDF para descargar, subministrado por Blog Responsable sin sexismos

8 de marzo

Video e fotos elaborados por Mulleres Nacionalistas Galegas

- Video manifestación
- Reportaxe fotográfica

Fenda salarial e igualdade

Artigo de Manuel Bragado en Faro de Vigo

Ás portas da celebración do 8 de marzo, Día Internacional das Mulleres, o Gabinete Económico de CC OO presentou un informe moi clarificador sobre a situación das mulleres no noso mercado laboral: "A realidade das mulleres en Galicia: o emprego, o salario e a pensión". Baseado en series estatísticas do Instituto Galego de Estatística, da Enquisa de Poboación Activa e da Axencia Tributaria, analiza con moito detalle os datos de emprego referidos ás mulleres tanto nos entornos do que foi o ciclo económico expansivo de 2005 a 2008, no que se incrementaron as taxas de actividade e emprego, como no recisivo da crise actual 2009 a 2011, no que aumentou de forma brutal o paro e a temporalidade.  ler todo o artigo

Feminismo ou barbarie, por María Xosé Queizán

Ciclo: Encontros con escritoras, Concellería de Igualdade

8 de marzo día internacional da muller. Víveo en VIGA

PROGRAMA DE ACTIVIDADES
Reportaxe 3 de marzo de MNG


Convocatoria unitaria

ENCONTROS CON ESCRITORAS. Concellería de Igualdade de Vigo