Presentación Festa da Palabra silenciada

TRABALLO ESCRAVO

María Xosé Queizán

O traballo non remunerado é un traballo escravo. Rexeito o traballo non pago mesmo cando é realizado por homes. Pero na sociedade patriarcal, son as mulleres as que realizan a maioría dese traballo que acostuma facerse no fogar, no privado.

Inclúe traballos que, cando son realizados fóra, no mundo público, páganse. Non na casa, no ámbito familiar. Refírome aos labores domésticos, compras, comida, limpeza...etc, así como a atención ao marido, ás crianzas e ás persoas maiores. Son moitas horas. Sen horario, día e, se cadra, noite.

Feito o cómputo, pagalas elevaría un 53% o PIB español. Non sei se inclúen as horas de permanencia en hospitais cando ingresan a familiares, que son tamén atendidas por mulleres na súa maioría.

As mulleres asalariadas, as que teñen un Contrato laboral semellante? ao dos homes, de teren compañeiro e criaturas, realizan unha dobre xornada de traballo.

Este feito, na medida en que lles resta enerxía, atención, interese polo traballo asalariado, é un inconveniente á hora de contrataren mulleres. Os empresarios, ademais de que poden parir e teren días de permiso, pensan que lle dedican menos atención á empresa. Así xustifican a misoxinia á hora de contrataren mulleres.

A influencia relixiosa e conservadora que valora a familia e “amor de madre”, a Lei de Familia aprobada pola Xunta de Galicia, empeora a situación e condena ás mulleres a quedaren atrapadas nunha dobre e alienante vida.

Non é posible a Igualdade mentres este sistema continúe. Pero, aos Estados non lles interesa economicamente igualar a situación legal das mulleres. Aforran moito, cando menos o 53% do PIB, con ese traballo escravo. Daquela, a explotación das mulleres debe continuar, aínda que lles custe a vida a algunhas e a degradación e a infelicidade a moitas.

Por iso o Feminismo está mal visto.

As cotas da Academia


Saudamos as declaracións conciliadoras do novo Académico señor Saavedra, preocupado pola situación de desigualdade que padecen as mulleres desta sociedade. Aplaudimos a súa reflexión feminista que remata cun matiz incoherente: non cre que a desigualdade se equilibre incrementando a cota de participación feminina (ou sexa, o acceso a postos de relevancia económica ou de consideración social e cultural como poden ser as cadeiras da Academia). 

LVdG. II-12

Este punto invita a unha reflexión interesante, porque a equidade é o principio de calquera sistema democrático. Imaxínense un Parlamento dunha soa opción política, ou no que non exista a representación das comunidades autónomas. Ou no que o goberno central elixira @s representantes do pobo? Sería impensable nunha democracia.
Sen escaparnos nunha digresión de máis longo alcance e simplificando moitísimo, pensen que non hai lei natural que "iguale" desde a desigualdade. Como ben recoñeceu o historiador, os obstáculos fundamentais que as mulleres deben sortear para chegar a igualdade non viñeron da súa natureza, senón dunha cruzada patriarcal consciente que se foi apoderando dos seus espazos ata reducilas ao eido doméstico. As cotas femininas son unha insignificante demanda sobre a inmensa débeda secular ás mulleres.
E regresando as declaracións do académico Sr. Saavedra: a ningún académico lle dará por reflexionar na hipercota masculina? Sobre todo en espazos nos que a presenza e a capacidade feminina debería invertir a balanza? Porque hai décadas que as mulleres ocupan as facultades de letras e os espazos culturais deste país. 
Pero ten razón; e ao mellor o feminismo debería dar un golpe de timón e non demandar cotas femininas, habería directamente, que denunciar as hipercotas masculinas.

MBC. FIGA

Onde van os cartos da prostitución?

Do xornal De Luns a Venres:

Unha rede con burdeis en Bos Aires pagou a campaña do alcalde da cidade

LV / Axencias

Segundo a ONG arxentina contra a prostitución La Alameda, unha rede de proxenetas financiou a campaña electoral do actual alcalde bonaerense, Mauricio Macri. A revelación sae á luz tras a denuncia que puxo a filla de Raúl Luis Martins Coggiola, ao parecer un dos responsables da rede, contra o seu pai. A organización fixo pública unha foto na que Macri e a súa muller aparecen supostamente dentro dun cabaré que Martins posúe en México, onde se practica “a trata de persoas e promoción da prostitución”.

Segundo a denunciante, Macri pagou a campaña para que os bordeis que posúe en Bos Aires exerzan a súa actividade sen ser molestados polas forzas da orde, das que terían un trato de favor. 

Na trama tamén estaría implicado un xuíz bonaerense.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Onde van os cartos da prostitución?


Ningún negocio como o da prostitución é quen de seducir a elementos que a sociedade ten por respectables, porque nos representan, nos protexen, nos curan. Sen embargo, podemos aprezar na lista dos xa imputados en tramas de burdeis ou supostos cómplices: a concelleiros, membros da policía municipal, da Garda Civil, médicos; as súas caras van saíndo á luz grazas ao traballo valente e meticuloso da xuíza que instrúe o caso da operación Carioca, en Lugo.


Pero, sen chegar a operacións da envergadura do Carioca e enlazando coa noticia que encabeza esta reflexión, onde van parar as fortunas que xera a prostitución? Habería que pararse a pensar que fan os concellos nos que se instalan os prostíbulos, os "tablaos", os pisos de citas? Por qué unha cidade civilizada como Vigo, segue a ter taxis que anuncias prostíbulos? Costa crelo pero todos os partidos demócratas que estiveron a fronte da Alcaldía desta cidade seguen a permitir o maltrato das mulleres dentro das casas de citas, dentro dos burdeis, dentro dos taxis que serven de cómplices aos traficantes de mulleres; calan, MINUTO DE SILENCIO para a foto, e non fan nada. 
Non fan nada porque existe unha clara complicidade co sistema de explotación porque xera cartos, moitos cartos que financia caprichos, algunha fonte de pésimo mal gusto, e as veces, (espero que aquí non) campañas electorais. 

M.Bar

Un roteiro con moita historia... das mulleres de Vigo


Recuperando a nosa memoria; un interesantísimo proxecto das MNG, 
que debería ter deixado
pegadas (físicas) nos recantos vigueses.

Festa da palabra 27

A piques de saír á rúa, FIGA celebra a chegada do novo ano 2012 con novos alicerces científicos para a nosa revolución en marcha. Benvido pois este monográfico da Festa da palabra silenciada das Nobel científicas*, que promete ser diverso e polémico.

*Ilustración da cuberta de Eva Carrera

Hipersexualización 2

Comentaba o outro día a hipersexualización da sociedade actual.

Esquecín un dato ben gráfico e aparente: A intervención nos beizos que fan moitas mulleres para ampliar os beizos, sobre todo as que aparecen publicamente, as modelos e actrices.

Se nos fixamos, eses labios grandes e grosos semellan os labios maiores dunha vulva. A través da exuberancia e o vulto carnoso e vermello no rostro proclaman a vizo do sexo. ler artigo

MEI PAI VAITE MATAR

 

GALERÍA FOTOGRÁFICA, FIGA, VIGO, 14 DE DECEMBRO DE 2011

E a reportaxe de Vitor Acuña

Sentido común dun feminista

En torno ao debate abolicionista na Franza (sempre nos teñen que adiantar, a pesar do goberno conservador) o xornalista Iñaki Gabilondo pregúntase -igual que moit@s de nós- como unha sociedade civilizada acepta con mansedume esta lacra social que denigra tanto aos machos como ás femias, entregándose a unha actividade que pon en evidencia os peores instintos da especie humana.

http://blogs.elpais.com/la-voz-de-inaki/2011/12/no-a-la-prostitucion.html

The culture of masculinity costs all too much to ignore

If men committed as little crime as women it would help pay for the deficit. They can change: testosterone need not mean violence

HIPERSEXUALIZACIÓN

María Xosé Queizán

        A sociedade actual está hipersexualizada. O sexo está magnificado e, ao mesmo tempo, vulgarizado. Permanentemente en escena, na arte, no teatro, no cine, na publicidade, fíxose imprescindible. Se hai 40 ou 50 anos as películas remataban cun bico da parella, hoxe comezan cun coito. ler todo o artigo

25 de novembro, en Vigo

Galería fotográfica

O desenlace


Galería das MNG, gradecementos a Vítor, o fotógrafo 

"Una hostia a tempo te pone a andar"

"La violencia no es el camino, pero una hostia a tiempo te pone a andar".

Deste xeito celebran algúns locais comerciais o Día internacional contra a violencia de xénero. A poucos metros do Museo MARCO, de Vigo, un dos puntos de arranque do "Enlaza Vigo contra a VdX", no escaparate dunha tenda que vende camisetas para progres e xente nova desenfadada, con frases cheas de inxenio, podemos aprezar esta broma de tan mal gusto que unha vez máis nos confirma a falta de conciencia social incluso a niveis progres que se lles presupón unha maior intolerancia contra a inxustiza.

Galería fotográfica

O CONTRATO SEXUAL, por María Xosé Queizán

Unha das miñas teimas en relación co Feminismo é a permanencia na sociedade patriarcal do Privado e o Público. ¹Cando na Ilustración xorde a teoría do Contrato, un enorme avance que vai sustentar a liberdade persoal, unha liberdade civil igual que é protexida polo Estado. Pero o mesmo Rousseau, impulsor do Contrato, exclúe del ás mulleres. Establécense dous Contratos: O Público, pertence á esfera masculina, a esfera da Polis é a da liberdade. Un home que só vivise a vida privada non era plenamente humano. ² Na esfera pública é onde as cousas teñen valor. ler todo o artigo