Festa da palabra silenciada

A Festa da palabra silenciada ten acceso aos seus monográficos, índices, artigos e autor@s a través de DIALNET, Universidade de La Rioja. De momento, non hai acceso dixital ao contido completo, pero é un comezo. ;-)

Páxina da Festa da palabra silenciada

Plataforma Galega polo dereito ao aborto

Manifesto do Consello Municipal da muller de Vigo*

Opoñémonos á irresponsable modificación da lei do aborto proxectada polo Ministro de Xustiza, como unha nova inxerencia nas nosas liberdades individuais. Acusámolo de priorizar o dereito do disparate científico do “concibido non nacido” por riba da saúde das mulleres.

A limitación do suposto de malformación implica unha condena tamén contra o potencial ser humano condenado á marxinalidade e o sufrimento.

Criminalizar ás mulleres polo feito de interromper o embarazo neste suposto, supón unha forma máis de violencia.

Consideramos que restrinxir o dereito de elección sobre un feito de tanta relevancia humana como social, como é a maternidade, non pode depender do dogma dun individuo e dun goberno, que paradoxalmente recorta en sanidade, dependencia e servizos sociais, como constatamos nos últimos tempos.

A reforma proposta polo Ministro de Xustiza equipara a lexislación española á normativa máis atrasada de Europa, como é a de Irlanda ou Malta.

Calquera modificación da lei vixente que permite o dereito a interrupción voluntaria do embarazo supón non só un atranco á nosa liberdade persoal senón un atentado contra a igualdade nos dereitos das mulleres.

Polo noso dereito a decidir, pola nosa igualdade, pola nosa saúde, non á modificación da Lei de aborto.

*Aprobado por todos os grupos agás PP e Mulleres en Igualdade.CMM. 
Vigo. 15 de maio, 2013

O Consello aproba a entrada do CMM na Plataforma Galega polo dereito ao aborto

Reportaxe gráfica da Plataforma Galega polo dereito ao aborto; actos en Compostela e Vigo, 28 de maio, 2013

Concentración 28 de maio

Polo dereito a decidir, Plataforma polo dereito ao aborto

Plataforma polo dereito ao aborto libre e gratuíto, Vigo, 28 de maio

Adeus a Luisa Fernández

Hoxe deixounos María Luísa Fernández, unha persoa moi querida para o movemento feminista desta cidade. Vencellada ao Partido Comunista desde o ano 1972 esta monfortina, dirixente histórica de Esquerda Unida, xogou un rol primordial en diversos movementos sociais, no Colectivo antisida, Imán, na Asociación de axuda aos presos Concepción Arenal, na Marcha Mundial das Mulleres e do Colectivo Violeta.

Coincidín con Luísa durante moitos anos, en centos de accións de denuncia nas rúas, nalgunha homenaxe, encontros feministas. Perdinme a súa amizade, por iso soamente falo do que vin e oín dela.

Sexa cal for o acto convocado por calquera colectivo do que formaba parte, alí estaba Luisa. A súa presencia discreta, bondadosa, a súa mirada integradora invitaba a acudir. Desprendía ese talante aberto e conciliador, nada sectáreo que caracterizan unha auténtica postura de esquerdas. Estou certa de que era unha comunista auténtica dos pés á cabeza.

Sempre dando a cara, en primeira liña, coa pancarta, repartindo panfletos, o que fixera falta. O seu labor discreto faime pensar no enorme traballo integrador e solidario que desenvolveu sen facer ruído. E con optimismo, acreditaba fondamente no que estaba a facer. Un amigo do Colectivo antisida falaba do seu entusiasmo, do seu liderato afectivo, case maternal.

Non sei cal sería a súa sensación ao verse nos carteis da rúa como candidata á alcaldía de Vigo, nas municipais do 2007. Ter que saír dese anonimato debeulle custar un grande esforzo . Algunhas persoas que viviron eses momentos de cheo comentaban a modestia de Luísa, case pedindo desculpas, quitándose toda a importancia, e que o partido estaba moi moi mal. Ela mesma repartía os programas de Esquerda Unida polas rúas.

Os movementos sociais quedan orfos; un duro golpe, inesperado, fulminante. Como encher a túa ausencia?

Actuando como ela o faría e fixo sempre, con coherencia, saíndo a rúa e gritando contra a desigualdade, contra a violencia de xénero, e contra a inxustiza social. Alí estaremos contigo, loitadora, camarada, feminista.

(Na foto, Luísa Fernández con María Xosé Queizán, na inauguración do Rueiro de mulleres deseñado polas MNG, en Vigo)

Roteiro en feminino Sons de mulleres

Camiñando por Vigo na procura da historia das mulleres. Roteiro en feminino Sons de Mulleres O próximo xoves dia 4 de abril ás 19:00 horas na Casa das Mulleres propomos-che que coa palabra e imaxes percorras con nós dende o inicio a andadura e desenvolvento coa posterior sinalización dos 15 puntos que configuran o Roteiro en Feminino Sons de Mulleres promovido por Mulheres Nacionalistas Galegas en colaboración coa Concellaría de Igualdade.

Sobre o GTG

Interesantes artigos do Grupo de Traballo Galego, desde Londres. Non queda un tema por abordar; para non limitar as súas achegas consignamos os seus enlaces.

Moitas grazas, Teresa Barro.

http://www.grupodetraballogalego.com/

http://www.grupodetraballogalego.com/artigos-da-5-etapa/157-numero-8/147-falta-de-plans.html

http://www.grupodetraballogalego.com/fala-lili.html

Día 8 de marzo na UNESCO: Día para pasar á acción 

Algúns datos que convén coñecer para non permanecer calad@s

Una de cada tres mujeres en el mundo sufrirán de violencia en algún momento de sus vidas,  sea a través de una violación, golpes o abuso. (UNIFEM, 2003)

Tres mujeres mueren cada día por culpa de la violencia doméstica. (National Network to End Domestic Violence)

Se estima que cada día, diez millones de niños en el mundo están expuestos a  violencia doméstica. (Center for Women and their Families, 2007)

El costo anual en salud publica de la violencia doméstica en Estados Unidos se aproxima a los 5,8 billones de dólares. (US Centre for Disease Control and Prevention, 2003)

En el este de la Republica Democrática del Congo se han documentado al menos 200,000 casos de violencia sexual desde 1996 (UNICEF, 2009)

En 1981, la Convención sobre la eliminación de todas las formas de discriminación contra la mujer (CETFDCM) declaró que la violencia contra las mujeres era una forma de discriminación particularmente atroz.

Las Naciones Unidas adoptaron la Declaración  sobre la eliminación de la violencia contra la mujer en 1993: la primera herramienta del campo de los derechos humanos en identificar y tratar exclusivamente del problema de la violencia contra las mujeres.

Fonte: http://www.unesco.org/new/es/unesco/events/prizes-and-celebrations/celebrations/international-days/international-womens-day-2013/#sthash.XzLEUybE.dpuf
http://www.unesco.org/new/es/unesco/events/prizes-and-celebrations/celebrations/international-days/international-womens-day-2013/

8 de marzo. Consello Municipal da Muller de Vigo

CONMEMORACIÓN DO 8 DE MARZO, DÍA INTERNACIONAL DAS MULLERES

        ACTIVIDADES E ACTOS EN VIGO ORGANIZADOS POLO CONSELLO MUNICIPAL DA MULLER

Con motivo da conmemoración do 8 de Seguranamarzo, Día Internacional das Mulleres, o Consello Municipal da Muller e maila Concellería de Igualdade de Vigo organizan unha serie de actividades e actos na cidade.

Aínda que a información completa a tedes no programa e cartel que se xunta, destacamos as seguintes iniciativas:

 Venres , 8 de marzo:

10:00 h. Sesión plenaria do Consello Municipal da Muller
Sesión aberta ao público ata completar aforo.

22:00 h. Entrega do Premio Ernestina Otero a Carmen Segurana (convite adxunto)
O premio concederase no transcurso dunha cea no Hotel Coia. As reservas deberán realizarse ata o día 7 de marzo, chamando ao tlf. 654 401 709 (Ángeles Arias) ou no tlf. 607 328 503 (Concepción Regueiro)
O prezo do menú (23 €) será recollido o día da cea no hotel Coia.

 Sábado, 9 de marzo na praza da Constitución:

12:30 h. Percorrido do I Roteiro en  feminino "Sons de Mulleres" guiado por María Casar.

17:00-20:00 h. Espazo lúdico de Igualdade. Actividades e xogos para as crianzas.

20:00-24:00 h. Festa pola Igualdade na praza da Constitución: música tradicional, soul, blues, canción de autora, rap

 OUTRAS ACTIVIDADES:

Maratón de chíos pola Igualdade!  Animádevos a participar no maratón en twitter enviando os teus chíos pola Igualdade do 4 ao 8 de marzo co hashtag #VigoIguala

Información completa do maratón no enlace: http://www.igualdadevigo.org/?sec=noticias&id_noticia=386

Tapas de Igualdade . Desde o 4 ao 8 de marzo poderanse degustar as "tapas de igualdade" creadas para a ocasión polos Asociación de Comerciantes e Hosteleiros/as de Vigo Vello.

Durante os días 8 e 9 de marzo o Consello Municipal da Muller portará o facho que simboliza a Rosalía de Castro.

A sindicalista Carmen Segurana, distinguida co Premio Ernestina Otero 2013 polo Consello Municipal da Muller

Comeza a súa andaina no “Club de Amigos da UNESCO”, traballará na clandestinidade no sindicato CC.OO. Desde finais dos 60 impulsa en Vigo o Movemento Democrático de Mulleres (que emerxe no ano 65) como tarefa prioritaria. A organización comeza a ter moita forza en Galicia noutros lugares de Galicia como Ourense e as mulleres conseguen chegar preparar un congreso constituínte para o 12 de marzo do 72.

Levará a cabo un interesante labor de concienciación de mulleres formando grupos de apoio aos presos comunistas. 
Participará nas mobilizacións obreiras de Vigo a finais do 70 e en campañas feministas como as do divorcio e a legalización do aborto e os método anticonceptivos. Desde o MDM distribúese o voceiro artesanal "A muller e a loita".

Máis información:
Bar Cendón, Mónica (2010): "O Feminismo reformista: o Movemento Democrático de Mulleres", en Feministas Galegas, claves dunha revolución en marcha. Vigo. Edicións Xerais.

Novas dos xornais

Detenido en Lleida por violar a su hijastra y otras dos menores, en El Mundo

Efe | Lleida

Actualizado jueves 17/01/2013 11:55 horas

La Policía Nacional ha detenido en Lleida a un hombre acusado de agredir sexualmente a su hijastra menor de edad en repetidas ocasiones, así como a otras dos menores amigas de la misma.

Según ha informado el Ministerio de Interior, el presunto agresor, de origen sudamericano y que lleva varios años viviendo en España,agredió sexualmente a su hijastra desde los 12 años, cuando aún vivían en su país de origen, hasta los 15 años, cuando vivían ya en España, concretamente en Palma de Mallorca. ler máis

Novas de violencia

A xerarquía das noticias presenta casos ruíns onde unha malleira dun home á súa parella, comparte espazo cun ataque dunha vaca ao coidador dun mercado de gando. Qué tipo de consideración ten a prensa sobre a violencia machista? Para mostra un botón: no xornal de Luns a Venres, 17/01/12.

Amanat, Malala e a revolución pendente

Amanat, Malala e a revolución pendente

por Mónica Bar

Malala saíndo da clínica londinense onde foi atendida

O día 7 comezou o xuízo contra eses energúmenos. Sucedeu en Nova Delhi, seis homes, cinco adultos e un menor, violan sen piedade, ata no estado de inconsciencia, a unha estudante de medicina indú de 23 anos. Golpános a ela e ao seu acompañante con barras de ferro e despois de lle arrancarlle os intestinos, bótannos aos dous á rúa, espid@s, onde permanecerán media hora pedindo auxilio sen que ninguén lles bote conta. As imaxes foron captadas polas cámaras de vixilancia dun hotel, fronte o que detiveron o autocar. O asasinato foi premeditado polas 6 bestas e comandado polo chofer do autobús escolar.

Podemos pensar con alivio, “que lonxe estamos desa barbarie”; porque segundo as estatísticas, na India violan a 70 rapazas diariamente, aproximadamente unha cada 20 minutos; e só o 25 por cento dos imputados resulta condenado. Claro que a India ten 1200 millóns de habitantes, case o dobre que a poboación total de Europa.

En Pakistán, recordemos o atentado contra Malala Yusufzai (15 anos), como comenta Yashmina Shawki nun artigo (“¿Qué pasa en Pakistán?”, LvdG, 8/I) os Talibáns ademais de plantear graves problemas de seguridade nas provincias da raia con Afganistán, están propiciando un abafante clima de violencia contra as mulleres, do que son exemplo as violacións e a súa oposición á escolarización das nenas.

Noutros países de Oriente, as violacións colectivas son un arma disuasoria contra as mulleres que acceden a vida pública. Hai uns días recordaba as denuncias dunhas periodistas no Cairo que narraban a sensación de sentirse acurraladas en plena manifestación na Praza Tahrir, á vista de todo o mundo; ou diante das cámaras, por unha horda de lobos bípedos contra os que nada puideron facer. Actúan á luz do día; son depredadores doctos nese tipo de caza e actúan impunemente co beneplácito do sistema.

As mesmas actitudes depredadoras vémolas pola rúa a cotío, ao mellor non tan sórdidas, pensamos, alí son como alimañas. Tal vez entre esas violacións e a da rúa Coruña, en Vigo (por non ir máis lonxe) este fin de ano, radica en que a muller foi asistida a tempo pola Policía.

Pero non hai cámaras que graben os ataques no ámbito privado, nin micrófonos que recollan as ameazas das que son obxecto as mulleres na gaiola doméstica.

Como tampouco houbo vixilancia nas casas das 53 mulleres (e 6 criaturas) asasinadas polos seus homes. Ninguén, inclúo a veciñanza, acudiu a chamada desas discusións violentas porque “iso non vai con nós”. Mentres non tomemos conciencia colectivamente desta tortura socialmente aceptada, isto non se soluciona.

O positivo, @s indignad@s da India. A violencia salguinaria dos delincuentes, a neglixencia da policía e a pasividade dos gobernantes sublevaron as masas. Incluso unha asociación de avogad@s pareceulles inmoral defender aos delincuentes; non coñezo esa obxeción de conciencia no noso territorio. Tampouco temos antecedentes de que a violación dunha rapaza se convirta nun asunto de estado; nin das enormes, masivas manifestacións de protesta esixindo cambios na lexislación que permitan un castigo exemplar para esa violencia contra as mulleres. Porque a verdadeira revolución terá que comezar polo fundamental e imprescindible: unha revolución sexual, algo tamén pendente tamén por estes pagos.ler máis

Os luxos d@s deputad@s

SUCESO DE LA VOTACIÓN  EN EL PARLAMENTO EUROPEO SOBRE SI SE VUELA EN CLASE TURISTA (mucho mas barato) O BUSSINES  (primera clase).

El miércoles 6 del pasado mes de abril, en el Parlamento Europeo se votó una enmienda para restringir los vuelos en primera...*

*NOTA PREVIA.- Un vuelo de Barcelona a Bruselas, en "Bussines Class" de Iberia, ida y vuelta, cuesta unos 1.297 €. Con Vueling, clase turista, unos 150 euros. 


Con el coste de cada viaje de un eurodiputado en clase bussines, se paga un maestro durante 20 días.


BUENO, PUES ASÍ VOTARON LOS EURODIPUTADOS ESPAÑOLES:

-A favor de volar en turista:

Ramón Tremosa i Balcells (CiU)
Rosa Estarás Ferragut (PP)
Oriol Junqueras Vies (ERC)
Raúl Romeva i Rueda (Iniciativa)

-En contra de volar en turista: ler toda a información
 

 

Falece a Nobel Rita Levi-Montalcini

Con 103 anos de idade, falece na súa casa de Roma, Rita Levi-Montalcini unha das figuras cruciais para a ciencia do século XX. Con estas frase que sintetiza a súa incansable dedicación á investigación: “Entrei na xungla do sistema nervioso e quedei tan fascinada pola súa beleza que decidín dedicarlle todo o meu tempo, a miña vida!” iniciaba o meu artigo na Festa da palabra silenciada (nº 27 “As nobel científicas”, Vigo 2011) dedicada a unha das escasísimas Nobel científicas da historia.

Nunha entrevista a piques de cumprir 100 anos, Rita Montalcini (Turín, 1909) mostraba a súa sagacidade e sentido do humor, avalando as teses que respaldan o descubrimento que premiou a Academia Sueca: o factor de crecemento neuronal (Nerve Growth Factor, NGF). A forza do seu cerebro, curioso e entusiasmado pola ciencia ata o último momento presaxiaban outros cen anos de vida, desafiando ao deterioro fisiolóxico. De aí que recibir esta noticia nos produza unha inmensa desolación, neste momento tan crítico para a ciencia, para a investigación, que en gran medida poría en risco o desenvolvemento do seu legado. ler en feminismo.eu
                                                                                                                                               Mónica Bar

AS MARÍAS DE COMPOSTELA

por María Xosé Queizán, 24/12/12

Cando era nena e ía de visita a Santiago, onde vivían @s García, familiares da miña nai por parte de nai, xa tiven ocasión de ver, baixando pola Algalia, a dúas mulleres estrañas, collidas do ganchete, coa cara enfariñada, pintadas como no entroido e vestidas dun xeito estrafalario. Dábanme medo porque sabía que non era carnaval, que non pretendían asustar a ninguén nin tampouco facer rir, que o estupor que causaban en min non era manifestado polo resto da xente.

Seguín véndoas cando fun maior. Malia os cambios que se producen nas cidades cos anos, esta cerimonia permanecía. Se me cadraba pasar polo Toural ou pola Alameda ás Dúas en Punto, outro dos nomes que recibían as Marías, presentábanse como espectros envellecidos. A regularidade da súa aparición tiña o carácter dun contrato, coma se o Concello negociase os seus servicios para unha actuación, coa finalidade de divertir a visitantes e turistas. Pero non. Viñan de seu. ler máis en feminismo.eu